Opschorting van de uitspraak in Brugge: blanco strafblad (2026)

Advocate aan de balie van Brugge sinds 2017
Inhoudsopgave
Inleiding
"Krijg ik hier een strafblad van?" Het is in strafzaken vaak de eerste vraag, en soms de enige die er voor de cliënt echt toe doet. De opschorting van de uitspraak van de veroordeling is het instrument dat daarop een antwoord geeft.
Sinds 1 september 2026 staat die regeling in het nieuwe Strafwetboek. De wet van 29 juni 1964 over de opschorting, het uitstel en de probatie, waarop oudere teksten zich baseren, is op die datum opgeheven. De opschorting staat nu in artikel 64 van het Strafwetboek en het uitstel in artikel 65.
Wat de opschorting inhoudt
Bij een opschorting verklaart de rechter het ten laste gelegde misdrijf bewezen, maar spreekt hij geen straf uit. Er komt dus geen veroordeling tot een geldboete, een werkstraf of een gevangenisstraf. Aan de maatregel wordt een proeftijd gekoppeld, en loopt die goed af, dan maakt de beslissing tot opschorting een einde aan de vervolging.
Artikel 64, § 1 van het Strafwetboek legt drie voorwaarden op:
- op het misdrijf moet een straf van niveau 1, 2, 3, 4, 5 of 6 staan;
- de rechter moet het misdrijf bewezen verklaren;
- de beklaagde moet ermee instemmen, in persoon of via zijn advocaat, met kennis van zaken.
De proeftijd bedraagt ten minste een jaar en ten hoogste vijf jaar, met ingang van de dag waarop het vonnis of arrest in kracht van gewijsde is getreden.
Let op wat de opschorting niet wegneemt. Artikel 64, § 2 van het Strafwetboek bepaalt dat de beklaagde wordt veroordeeld in de kosten en, als daar aanleiding toe bestaat, tot de teruggave en de verbeurdverklaring. Ook over de burgerlijke vordering wordt desgevallend uitspraak gedaan. Het slachtoffer blijft dus vergoed worden, en een verbeurdverklaring blijft overeind.
Ook vóór de zitting mogelijk
Artikel 64, § 3 van het Strafwetboek laat de onderzoeksgerechten toe de opschorting te gelasten wanneer zij van oordeel zijn dat de openbaarheid van de debatten de declassering van de inverdenkinggestelde zou kunnen veroorzaken of zijn reclassering in gevaar zou brengen. Zo kan de zaak worden afgehandeld zonder openbare terechtzitting.
En het strafblad?
Dit is waar het de meeste mensen om te doen is, en de wet is hier duidelijk. Artikel 594, 3° van het Wetboek van Strafvordering sluit de beslissingen tot opschorting van de uitspraak van de veroordeling uit van de gegevens waartoe de daartoe gemachtigde administratieve overheden toegang krijgen. Artikel 595 van het Wetboek van Strafvordering sluit diezelfde beslissingen uit van het uittreksel dat u zelf uit het Strafregister kunt verkrijgen.
Een opschorting verschijnt dus niet op het uittreksel dat u aan een werkgever voorlegt. De beslissing wordt wel geregistreerd en blijft zichtbaar voor de gerechtelijke overheden: de rechter die u later opnieuw zou zien, weet ervan.
Wanneer de opschorting wordt herroepen
Artikel 64, § 4 van het Strafwetboek somt de gronden op. Op vordering van het openbaar ministerie kan de rechtbank die de opschorting heeft gelast, haar herroepen:
- wanneer bij een in kracht van gewijsde getreden beslissing wordt vastgesteld dat een nieuw misdrijf, gepleegd tijdens de proeftijd, een hoofdgevangenisstraf van minstens zes maanden tot gevolg heeft gehad voor een natuurlijke persoon, of een nominale geldboete van meer dan 20.000 euro voor een rechtspersoon;
- wanneer de maatregel werd genomen wegens een overtreding van de Wegverkeerswet of haar uitvoeringsbesluiten en de betrokkene tijdens de proeftijd een nieuw misdrijf heeft gepleegd dat tot een veroordeling krachtens diezelfde wetgeving heeft geleid.
Wordt de opschorting herroepen, dan kan voor het betrokken misdrijf ten hoogste een straf van niveau 3 worden opgelegd. De vordering tot herroeping verjaart drie volle jaren na de dag waarop de veroordeling wegens het nieuwe misdrijf in kracht van gewijsde is getreden.
Het verschil met het uitstel
Opschorting en uitstel worden voortdurend door elkaar gehaald. Het verschil is wezenlijk: bij een opschorting wordt geen straf uitgesproken, bij een uitstel wel, maar wordt de uitvoering ervan opgeschort.
Artikel 65 van het Strafwetboek regelt het uitstel. De rechter kan de tenuitvoerlegging van de hoofdstraffen of bijkomende straffen volledig of gedeeltelijk uitstellen wanneer hij een straf oplegt die een straf van niveau 3 niet te boven gaat. De duur van het uitstel bedraagt ten minste een jaar en ten hoogste vijf jaar.
Een aantal straffen kan niet worden uitgesteld: de verbeurdverklaring, de straf onder elektronisch toezicht, de werkstraf, de probatiestraf, de behandeling onder vrijheidsberoving, de verlengde opvolging, de dienstverleningsstraf ten gunste van de gemeenschap en de vervangende straf.
De rechter kan een gewoon uitstel bevelen of er probatievoorwaarden aan verbinden. Bij een probatie-uitstel gelden steeds de algemene voorwaarden: geen misdrijven plegen, een vast adres hebben en elke adreswijziging onmiddellijk meedelen aan de dienst die met de begeleiding is belast, en gevolg geven aan de oproepingen. De bijzondere voorwaarden kunnen bestaan uit het volgen van een opleiding, een integratietraject richting de arbeidsmarkt of een ambulante behandeling.
Artikel 65, § 4 van het Strafwetboek bepaalt dat het uitstel wordt herroepen wanneer bij een in kracht van gewijsde getreden beslissing wordt vastgesteld dat een nieuw misdrijf, gepleegd tijdens de proeftijd, een gevangenisstraf van meer dan achttien maanden zonder uitstel tot gevolg heeft gehad, of een nominale geldboete van meer dan 180.000 euro zonder uitstel voor een rechtspersoon.
Anders dan bij de opschorting staat een veroordeling met uitstel wél op uw strafblad. Dat is het praktische verschil waar het voor veel mensen op aankomt.
En de probatiestraf?
Een derde begrip dat in oudere teksten met de twee vorige op één hoop wordt gegooid. In het nieuwe Strafwetboek is de probatiestraf een autonome hoofdstraf, geregeld in artikel 44 van het Strafwetboek. De rechter kan ze opleggen wanneer hij van oordeel is dat een straf van niveau 1 of 2 past, en enkel met de instemming van de beklaagde, in persoon of via zijn advocaat en met kennis van zaken.
Zij bestaat uit de verplichting algemene en bijzondere voorwaarden na te leven. Een probatiestraf van niveau 1 duurt minstens zes en ten hoogste twaalf maanden, een probatiestraf van niveau 2 meer dan twaalf maanden en ten hoogste twee jaar. De rechter legt daarbij een vervangende straf vast voor het geval de probatiestraf niet wordt uitgevoerd.
De werkstraf is eveneens een autonome hoofdstraf, geregeld in artikel 45 van het Strafwetboek.
Wat dit voor uw zaak betekent
De opschorting vraagt uw uitdrukkelijke instemming, en die instemming geeft u niet blind: u erkent er feitelijk de bewezenverklaring mee. In een dossier waarin de schuldvraag ernstig betwistbaar is, kan een vrijspraak meer waard zijn dan een opschorting.
Waar de feiten vaststaan en de gevolgen voor werk, verblijf of beroep zwaar wegen, is de opschorting vaak het best haalbare resultaat. De rechter beoordeelt daarbij uw persoonlijke situatie: werk, gezin, opleiding, de schadevergoeding die u al betaalde, een gevolgde behandeling. Die stukken brengt u het best mee naar de zitting, niet erna.
Hulp nodig?
Staat u voor de politierechtbank of de correctionele rechtbank in Brugge of elders in West-Vlaanderen, dan bekijken wij met u welke afhandeling in uw dossier haalbaar is en hoe die het best wordt voorbereid.
Hulp nodig bij uw situatie?
Een advocaat bekijkt uw aanvraag persoonlijk en neemt contact met u op om te bespreken of en hoe wij u kunnen bijstaan. Dit eerste nazicht is geen juridisch advies: advies en behandeling starten pas bij opstart van het dossier en betaling.
Veelgestelde vragen
Handige Tools
Gebruik onze gratis tools om direct inzicht te krijgen in uw situatie:
Meer over Strafrecht
Professionele verdediging bij strafrechtelijke procedures.
Vragen over dit onderwerp?
Neem contact op voor persoonlijk advies van onze advocaten in Brugge.